Gospelkerk Filadelfia

‘Evangelisatie’. Onze ‘uitvinding’? Het woord staat immers niet als zodanig vermeld in de Bijbel! Velen spreken over ‘De grote opdracht’. Is dat wel juist? Is dat onze grootste, eerste opdracht als christen? We zien het verder wel, maar het lijkt mij alvast een gekleurde term. En nergens te vinden in de bijbel. Evenmin als ‘Het zendingsbevel’. In jouw bijbel wel? Juist. Het zijn titels die er achteraf bijgevoegd werden, maar niet behoren tot de grondtekst, Gods boodschap aan de mens. De bijbel is een gevaarlijk boek! Dat merkt u in deze eerste aflevering.

GEZONDHEID
Het ‘Evangelie’, wat is dat eigenlijk? Niet onbelangrijk als we gaan ‘evangeliseren’. Zelfs het ‘Evangelie’ is niet voor iedereen hetzelfde: “Jezus is voor u gestorven op het kruis”; “Kent u de Heer?”; “Jezus redt en geneest”. Wat zegt Jezus zelf over ‘het Evangelie’? Merkwaardig: Hijzelf sprak veel ruimer over het ‘Goede nieuws’ dan de meesten van ons.

Hij sprak zelfs niet over Zijn kruisdood in de aankondiging van het Evangelie: “De tijd is vervuld, het Koninkrijk van God is nabij. Bekeert u en geloof dit evangelie (= goed nieuws). Jezus’ eigen woorden uit Marcus 1:15. Het ‘Koninkrijk van God’. Wat is dat? Redding? Genezingen en tongentaal? De (doop met de) Heilige Geest? Bevrijding van demonen? Of Jezus’ wederkomst? Vrede (met God)? Of is ‘behoudenis’ de kern? En wat verstaan we daaronder? Ik stel voor de raad van mijn huisarts te volgen: vertrekken van de symptomen. En dan een systematisch onderzoek. Naar de echte, onderliggende oorzaken. En dan de diagnose stellen. En de juiste remedies formuleren. Want, beste vrienden, dat er wat schort met onze ‘evangelisatie’ daar is toch iedereen het over eens? Alvast veel lees-, luister- en kijkplezier. En…euh… ‘gezondheid!’

LEFFE
Zaterdag 13 augustus. Terwijl de ‘March for Jesus’ te Antwerpen uitdooft zit ik aan mijn splinternieuw speelgoed: mijn MacBookPro. Zalig! Met een theetje. Ja, een mens kan veranderen, nietwaar?
Tot voor kort altijd koffie. En veel vroeger altijd alcohol. Voor mijn bekering. Maar ja, God verandert de mens, nietwaar? Dat is ook Zijn bedoeling: verandering. Fundamenteel. Door geloof en bekering.
Ja, door Jezus Christus. En tot en in Jezus Christus. Of is het eigenlijk: tot God, de Vader? Via Jezus Christus. En wat met de Heilige Geest? Hebben we gemeenschap met Hem? Of met de Vader door Hem? Of met Jezus Christus, onze Redder? In de Geest. Want de Geest wijst op Jezus aldus Joh. 16: 14.

Ja, voor je het weet zit je volop in problemen met de bijbel. Tenzij je het niet nauw neemt met Gods woord. Maar zelfs als je ernstig met Gods woord omgaat, ligt er heel wat gevaar om de hoek. Neem nu alcohol. Op facebook zie ik een ietwat oudere vrouw heel enthousiast posten: “Toen ik in 1966 tot bekering kwam dronken christenen geen alcohol. Maar het mag! Jezus eerste wonder was het veranderen van water in wijn te Kana.” De vrouw reageerde op een post van Martin Koornstra. “… en straks rustig op de bank met een biertje.” (Een Leffe zo blijkt verder).

“In onze prediking ‘de grote vergissing’ hoort u hoe deze ‘ onachtzaamheid’ ten aanzien van Jezus’ uitspraken en ‘bevelen’ velen terug onder een juk van wetticisme brengt.”

VERBIJSTEREND
Op het eerste zicht alles kits, alhoewel. De vrouw denkt blijkbaar heel erg in termen van ‘mogen’ en dus wellicht ook ‘moeten’. Wettisch dus. Niet verwonderlijk als je ziet dat veel oprechte christenen vooral ‘het grote gebod’ (liefhebben van God boven alles en je naaste als jezelf) als leidraad nemen in hun leven. Maar is dit (theologisch) wel juist? Gaf Jezus hier niet een antwoord op een vraag van de Joodse schriftgeleerden? (Matt 22: 34-40), mensen die leefden onder het Oude Verbond, de wet van Mozes? Terwijl wijzelf toch onder (en in) het Nieuwe Verbond leven, en dus niet onderworpen zijn aan de wetten van Mozes? In onze prediking van de maand ‘De grote vergissing’ hoort u hoe deze ‘onachtzaamheid’ ten aanzien van Jezus’ uitspraken en ‘bevelen’ velen terug onder een juk van wetticisme brengt. Met de nodige ontgoocheling en frustratie tot gevolg. Want: Jezus maakt toch werkelijk vrij? In elk geval: wat u hoort op onze website is ronduit verbijsterend in dit opzicht.

EEN WERELD VAN VERSCHIL
Als gelovigen uit het Nieuwe Verbond leven wij niet meer door wetten en geboden, maar door de Geest van God! Deze ontvangen wij door bekering via het geloof in Jezus’ offer op het kruis van Golgotha. (Handelingen 2:37-39). Het leidt ons tot een veel ‘efficiënter’ vervullen van Gods echte opdracht aan Zijn volk (ongeacht Oude of Nieuwe Verbond), namelijk: “Weest heilig, want Ik ben heilig” (1 Petrus 1: 16). Wonderlijk! De Heilige Geest, God zelf, de Trooster, Leidsman en vervanger van Jezus. Niet bij ons, maar in ons! Om ons te leiden in Gods plan voor ons leven!

Een wereld van verschil! Voor onszelf én onze omgeving. Niet alleen door de bovennatuurlijke gaven en manifestaties, maar vooral door de vrucht van de Heilige Geest. En de eerste vrucht die Paulus noemt is, jawel: LIEFDE. Onuitputtelijk want uit Gods onuitputtelijke Bron, Gods Geest zelf! Christenen die verkeerdelijk uitgaan van Jezus’ grootste ‘gebod in de WET’ (Matt 22:36), lopen dan ook onveranderlijk te pletter op de limieten van hun eigen (liefdes)reservoir. Met vaak een leven van ‘Schone Schijn’ als gevolg! Niet bevorderlijk voor ons ‘imago’ als boodschappers van ‘het Goede Nieuws’…

LOS VAN CHRISTUS
Galaten 5:6 spreekt boekdelen in dit opzicht: “Want in Christus Jezus vermag noch besnijdenis (=de wet van Mozes, het houden van geboden, inclusief het grootste…) iets, noch onbesneden zijn (om het even welke andere poging ), maar geloof door liefde werkende”. Dus toch weer: de Liefde? Juist, zoals we zeiden: stromend vanuit Gods Geest en niet van uit een wet waarover Gods Geest niet rust! Kijk naar de context, het voorafgaande vers: “Gij zijt LOS VAN CHRISTUS indien gij door de wet gerechtigheid verwacht, buiten de genade staat gij. Wij immers verwachten DOOR DE GEEST uit het geloof de gerechtigheid, waarop wij hopen!” Dit is geen woordspeling of een valstrik. Dit is gewoon juiste “hermeunitiek” of bijbeluitlegging (en géén interpretatie ervan). Met een wereld van verschil als gevolg. Voor het Evangelie dat wij beleven… en dus ook verkondigen! En meteen ook voor onze geloofwaardigheid. Als individueel gelovige. Maar ook als kerk of ‘gemeente’.

“Omdat de liefde Gods in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, die ons gegeven is… (Rom.5:5-6). En niet door het na-leven van een wet! Zelfs de belangrijkste niet!”

KRAMP OF KRACHT?
Een geloof in Jezus met mogen en moeten wekt weerzin. En geeft God een slechte reputatie! ‘Geloof’ door (de vrucht van) Gods Geest slaat echt aan: (goddelijke) liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing. (Gal.5:22). Dat maakt indruk! Want ongekend voor de wereld! Dat is pas ‘zoutend’ voor onszelf én de wereld rondom ons. In zo een klimaat krijgt ‘Evangelisatie’ een andere ‘smaak’. En is het ook niet echt een opdracht, maar een manier van leven die pas echt leuk én spannend is! Zonder kramp, druk of verplichting. Maar een leven dat echte vrijheid, kracht en integriteit uitstraalt. Doordat het niet gegijzeld of bepaald wordt door een valse, onbijbelse prioritiet van (zogenaamde) ‘liefde en verdraagzaamheid’ met als onderliggende dwaling: ‘het grote gebod’ als topprioriteit, de grootste wet uit het oude verbond (Matt. 22: 36)! En dus niet vanuit een perspectief van bekering en geloof, waarover Gods Geest waait met vuur, maar ook met genade en waarheid!

“Hebt gij de Geest ontvangen ten gevolge van werken der wet, of van de prediking van het geloof? Zijt gij zo onverstandig? Gij zijt begonnen met de Geest, eindigt gij nu met het vlees?” (Gal.3: 2-3). Luister naar onze prediking ‘Domme Galaten’. Desastreus, de gevolgen van deze dwaling. De kerk werd één grote puinhoop. Net zoals indertijd de (joodse) religieuze achtergrond (met de besnijdenis voorop) van de christenen tot een valstrik werd, is dat bij ons vaak niet anders. Kijk naar de onderliggende invloed op ons geloof in Jezus Christus via het katholicisme, met zijn ‘naastenliefde’, goede werken, en ‘meer zijn zoals Jezus’. Daarmee opnieuw verwijzende naar ‘het grote gebod’, de liefde. Met een leven in een kramp als gevolg. “Omdat de liefde Gods in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, die ons gegeven is…” (Rom.5:5-6). En niet door het na-leven van een wet! Zelfs de belangrijkste niet! Overduidelijk toch?

HET ANDERE EVANGELIE
Wie de Evangeliën nuchter bekijkt, ziet een geheel andere oproep van Jezus dan ‘Het grote gebod’ voor de tijd die voor Hem lag. Marcus 1:15: “De tijd is vervuld. Het koninkrijk van God in nabij. Bekeer u en geloof dit Evangelie”. Dat was en is Jezus’ eerste oproep naar ieder mens! De tijd waarop Hij duidde was ‘Het aangename jaar des Heren’ (Lucas 4:19), Gods heerschappij over de mens. In plaats van de heerschappij, de slavernij van zonde, duisternis, dood. En dus ook satan! Dit werd mogelijk gemaakt door Zijn offer op het kruis en Zijn opstanding. De hoeksteen van het Nieuwe Verbond.

Eddy Haesaerts over: Getuigen (van Jehova)

Deze tijd ging echt van start met de uitstorting van de Heilige Geest op de Pinksterdag. Toen werd de overwinningskracht van Christus overgedragen. Door of via Gods Geest. ‘En nu jullie’, was de opdracht die Jezus (vrij vertaald) Zijn discipelen meegaf in Handelingen 1:8 met de woorden: “En gij zult mijn getuigen zijn te Jeruzalem en in geheel Judea en Samaria tot het uiterste der aarde”. Voorafgegaan door de belofte: “Gij zult kracht ontvangen, wanneer de Heilige Geest over u komt”. Om geloofwaardige getuigen te zijn.

DE MEESTER ZELF
Jezus had een fantastische reputatie. Een ‘getuigenis’ zoals wij het noemen. Hij sprak als gezaghebbende. Hij had ook echt iets te vertellen. Daarbij sprak Hij de taal van het volk en gedroeg zich niet als een wandelende encyclopedie, een schriftgeleerde, om Zijn punt te maken. Er ging iets van uit van Jezus (Marcus 1:22). Mensen waren ook verbaasd door de wonderen en de tekenen die Hij deed. Maar ook door Zijn wijsheid, Zijn ongeveinsd medeleven en begrip; Zijn ‘genade’ voor de zondaars en de zwakken. Goddelijke liefde voor Zijn gevallen schepping. Velen kwamen tot geloof. En velen haakten af. Zelfs eigen discipelen. Omdat de rede ‘te hard was’ (Joh.6:66). Jezus sprak immers niemand naar de mond en ging geen enkele confrontatie uit de weg. Toch oefende Hij nooit druk uit op iemand. Hij had respect voor ieders keuze.

Kijk naar het verhaal van ‘de rijke jongeling’ (Lucas 18:18-27) . Jezus viel hem niet aan. Integendeel, hij ging mee in zijn verhaal! En antwoordde zonder omwegen op zijn vragen. In waarheid. En liet de conclusie volledig bij de jonge man. Zonder druk, maar ook zonder compromis. Jezus Christus was vol van kracht, maar ook van genade én waarheid (Joh.1:14). In Lucas 4:18 zien we de sleutel hiervoor: “de Geest des Heren is op Mij”. “De Geest der waarheid” zoals Jezus Hem noemde in Joh.16:13. Het zou Hem de grootste Evangelist aller tijden maken. Maar ook Zijn dood betekenen. Door Zijn rechtlijnigheid. Kijk naar Zijn houding tegenover de Schriftgeleerden en Farizeeërs (Matt. 23:13-36). En net deze houding is een gevaar voor dwaling. Voor ons, christenen. Vandaag.

“Want God heeft zijn Zoon niet in de wereld gezonden, opdat Hij de wereld VEROORDELE, maar opdat de wereld door Hem BEHOUDEN worde.” (Joh.3:17)

DE VALSE NOOT: JEZUS EN DE FARIZEEERS
Vaak verwarren christenen, ook in hun houding naar de wereld, én dus ook in Evangelisatie ‘waarheid’ met wetticisme en oordeel. Terug naar de Farizeeërs. De harde en oordelende houding van Jezus met woorden als “witgekalkte graven”, “adderengebroed” en nog meer fraais in Matt. 23 dient in zijn volle bijbelse context gezien te worden. Is deze oordelende houding niet in tegenstelling met Jezus roeping zoals Hij ze zelf uitsprak in Joh. 3:17? Daar zegt Hij het volgende: “Want God heeft zijn Zoon niet in de wereld gezonden, opdat Hij de wereld veroordele, maar opdat de wereld door Hem behouden worde. Wie in Hem gelooft, wordt niet veroordeeld…”

Tegenover de schriftgeleerden en Farizeeërs viel Jezus dus als het ware ‘uit Zijn rol’. Maar, ze hadden het kunnen weten toen Jezus hen van repliek diende in Joh 8: 15-16: “Ik oordeel niemand, en indien Ik al
oordeel(!), dan is Mijn oordeel waarachtig,…”. De huichelachtige leiders daagden Jezus uit om een overspelige vrouw te veroordelen. Maar Jezus liep niet in hun val en toonde opnieuw Zijn roeping aan tegenover de vrouw: “Ook ik veroordeel u niet. Ga heen, zondig van nu af niet meer”. Genade én waarheid, via bekering. Jezus liep niet in de val der Joodse leiders, maar verwittigde hen terzelfdertijd voor het oordeel dat boven hun hoofd hing omwille van hun boosheid en onbekeerlijkheid met de eenvoudige tussenzin: “en indien Ik (dan toch) al OORDEEL (wat niet Mijn eerste roeping is). Dat is de achtergrond van de zware passage in Matt. 23 tegen de Joodse leiders met woorden als: slangen, adderengebroed, witgekalkte graven. Een recht dat wij ons niet kunnen veroorloven. Jezus wel. Ondanks Jezus’ ‘ontlediging’ als God zijnde, tot een mens en in die menselijke gedaante als een dienstknecht (Filip.1:5-8), niet als Rechter of als Koning (tot groot onbegrip en ontgoocheling van het Joodse volk) nam Hij tegenover deze huichelaars van Farizeeërs ‘even’ een stuk van die volheid terug door hen als Rechter te oordelen.

Deze uitzondering bevestigt de regel: Jezus is gekomen om de wereld te behouden, niet om de wereld te oordelen. En wij hebben dezelfde opdracht: behoudenis! Dat is Jezus’ boodschap: via bekering door het geloof in Hem. En Zijn kruisoffer op Golgotha. Tot verlossing van het juk van de zonde, dood en satan. Dat is ook onze opdracht. En wij noemen het ‘Evangelisatie’. Wij verkondigen Gods waarheid en genade. En die is gekomen door Jezus Christus (Joh.1:17). Niet Gods oordeel. Wat dit te maken heeft met Evangelisatie in praktijk? Lees maar eens verder…

PUKKELPOP
Bert Dorenbos, voormalig EO-directeur en Christen Unie-politicus in Nederland doet er geen doekjes om: “de ramp op Pukkelpop is een straf van God” (aldus het HLN). Volgens deze christelijke activist tegen abortus en “de occulte krachten in popmuziek en house”, is deze tragedie een oordeel van God. Dat is pas radicaal uitkomen voor God! Alhoewel, mij lijkt het eerder een bewijs van gebrek aan degelijke bijbelkennis en geestelijk inzicht. Over de macht en de rechten van “de god dezer eeuw”, zoals de duivel genoemd wordt in 2 Kor.4:4. Hij heeft ‘de macht’ over deze wereld momenteel. Jawel, ondanks de komst van het “Koninkrijk van God”, de heerschappij van God over de individuele gelovige. Maar (nog) niet over de hele wereld! Dat satan veel macht heeft over deze wereld, inclusief de natuur is duidelijk. Lees het boek Job er maar eens op na. Met bliksem en stormen werd Jobs familie uitgeroeid. (Job 1:9-20). Niet vanwege God, maar door toedoen van de “god dezer eeuw”.

En vandaag? Kijk naar de toenemende natuurrampen, hongersnoden en conflicten in de wereld. De tekenen van de eindtijd (Matt. 24:1-34). De Tsunami uit 2006, de aardbeving in Haïti. Of de kernramp in Fukushima bijvoorbeeld. Kijk naar de volle bijbelse context: Openbaring 12:12: “ Wee u de aarde en de zee, want de duivel is tot u nedergedaald in volle grimmigheid wetende dat hij weinig tijd heeft”. Hij is degene die vernielt, doodt en steelt (Joh 10:10). Jezus wil nog altijd redden en bevrijden en is gekomen om de mens leven en overvloed te geven (Joh.10:10). En Jezus’ kruisoffer is sleutel naar redding en herstel, en het wegnemen van geestelijke blindheid waaronder deze wereld leeft. Efeziërs 2:2-3 is klaar als pompwater, en spreekt over het wandelen
“overeenkomstig de overste van de macht van de lucht, van de geest, die thans werkzaam is in de kinderen der ongehoorzaamheid… handelende naar de wil van het vlees en van de GEDACHTEN…”. Meer nog: “Indien dan nog ons evangelie bedekt is, is het bedekt bij hen, die verloren gaan, ongelovigen, wier overleggingen de god dezer eeuw met BLINDHEID heeft geslagen, zodat zij het schijnsel niet ontwaren van het evangelie der heerlijkheid van Christus, die het beeld van God is” (2 Kor. 4: 3-5).

“Dorenbos mag nog honderd jaar oordeel prediken en ‘christelijke wetten’ proberen te doen stemmen, veel meer dan verontwaardiging, onbegrip en een slechte reputatie voor het geloof mag hij niet verwachten.”

Dorenbos mag nog honderd jaar oordeel prediken en ‘christelijke wetten’ proberen te doen stemmen, veel meer dan verontwaardiging, onbegrip en een slechte reputatie voor het geloof mag hij niet verwachten. De repliek van een omroeper tijdens een live interview op de Nederlandse radio met Dorenbos bevestigt dit: “U bent een schande voor het geloof meneer Dorenbos”. Misschien voelt Dorenbos zich nu wel echt een martelaar, lijdend voor Christus. Dat alleen in Christus de blindheid verdwijnt en niet door oordeel en wetticisme ontgaat de man volledig. De Heilige Geest is het die ziende maakt (Lucas 4: 18-19). En overtuigt van zonde en oordeel (Joh.16:8 en Joh.16:13). Iets wat wetten nooit gekund hebben!
Ook dit lijk Dorenbos niet te begrijpen. Ja, je zou beginnen twijfelen. Want Dorenbos is toch wel voormalig directeur van de EO! De Evangelische Omroep in Nederland. Niet alleen doet deze man uitspraken die totaal fout zijn. Bovendien brengt hij een verkeerd signaal naar diegenen die Jezus wil redden: het signaal van veroordeling in plaats van genade en waarheid.

DE HEER REGEERT
Dorenbos brengt dan ook het Evangelie van Jezus Christus niet, maar probeert de wereld de wetten van God te doen respecteren. De wetten die ook wij niet konden houden en waarvoor we naar Jezus gelopen zijn! En waarvoor we Hem hebben aangenomen! Begrijpt u het drama en de waanzin van een dergelijk, verkeerd, christelijk geloof? Kijk naar de reacties van het publiek. Zelfs het HLN spreekt schande. Niet te verwonderen dat men een FB-pagina f**k DORENBOS in het leven roept. Wat een reputatie halen we ons niet op de nek? Voor de verkeerde redenen trouwens. Niet omwille van de bekeringen, wonderen en tekenen, of de scherpte van het Evangelie, maar omwille van wetticisme en oordeel over de ‘onwetenden’. Waarvan wij schuldenaars zijn (Rom 1:14). Om hen de echte liefde van God te brengen: Jezus Christus! En met Hem de heerschappij van God over ons: het Koninkrijk van God. Dat ooit over gans de wereld zal komen. Met de wederkomst van Jezus Christus!

“Niet te verwonderen dat men een FB-pagina f**k DORENDOS in het leven roept. Wat een reputatie halen we ons niet op de nek?”

Hij zal afrekenen met satans heerschappij over deze planeet. Dan zal echt en volledig werkelijkheid worden wat wij in onze kerk(en) zingen: “De Heer regeert. Dat de aarde juicht!” Dat is de volle context van het Evangelie van het Koninkrijk van God. Want ooit komt Jezus terug naar deze aarde. Als Vredevorst in Zijn meest volle betekenis van deze Titel: vrede over ons, maar ook vrede over deze aarde! Even ter zijde én een doordenker: had u de boodschap van Kerstmis ook zo begrepen?

ONZE REPUTATIE
Het ‘geval’ Dorenbos. Een extreem voorbeeld van hoe het niet moet. Zeker en vast. Maar het onheil en het foute signaal van vele christenen en kerken, naar diegene die wij willen bereiken is dichter bij dan u denkt. Met alle desastreuze gevolgen van dien voor ‘het Evangelie’, het ‘Goede Nieuws’ waarmee wij ‘hen die buiten zijn’, de onbekeerden willen bereiken. Daarover zegt Paulus uitdrukkelijk “Oordeelt ook gij niet alleen hen, die in uw kring zijn? Hen, die buiten zijn, zal God oordelen”(1 Kor.5: 12-13). Het lijkt mij net de omgekeerde wereld vaak vandaag. Want “oordelen” in de kerk is voor velen uit den boze. En staat meestal gelijk met ‘liefdeloosheid’ of ‘een geest van kritiek’. Nochtans is Paulus heel radicaal voor zonde en onregelmatigheid onder de gelovigen. In de gemeente dus. Daarover gaat ook deze tekst. En vandaag doen we vaak het omgekeerde: de zonde in de gemeente bedekken met ‘de mantel der liefde’. Terwijl wij het wél eens zijn over de zonden van de wereld. En ons met een gevoel van gerechtigheid voor God met de nodige verontwaardiging tegen de gruwelen in de wereld keren. Kijk naar de christelijke acties tegen het homohuwelijk, abortus of euthanasie. Petities ondertekenen. Zelfs betogen. ‘Voor het leven’. Ja zelfs voor Jezus? Evangelisatie of provocatie? In elk geval onbegrijpelijk voor buitenstaanders. En nefast voor onze reputatie. Als onverdraagzame, wettische mensen die alleen oordeel en onbegrip met zich meedragen. En niet Gods liefde, genade én waarheid. En die niet begrijpen wat Jezus bedoelde toen Hij zei: “Mijn koninkrijk is niet van deze wereld” (Joh. 18:36). Een wereld die door de god dezer eeuw met blindheid geslagen is (2 Kor. 4:4). Blind voor Gods gerechtigheid en liefde! Die enkel door het Evangelie via Jezus’ offer én de Heilige Geest kan weggenomen worden. De heerschappij van Jezus over ons.

Ondanks alles, gaan vele christenen nog een stap verder. Zoals de Christen Unie in Nederland. Om maar te zwijgen over de christelijke politieke praktijk in de V.S. Christen politici proberen de wereld te dwingen de wetten van God en de Bijbel na te leven. Of hun rechten af te ‘dwingen’. Zelfs al zou men daarin slagen, en wetten tegen abortus, euthanasie, het homohuwelijk er ‘door’ te krijgen zou er niet één ziel meer in de hemel bijkomen. Door en door triest toch deze wettische, tijd en geldverkwistende visie? Een theologische dwaasheid met desastreuse gevolgen voor onze reputatie en het Evangelie dat we verkondigen. Maar zo wijd verspreid vandaag in de christen wereld. Over alle denominaties heen! Een gevolg van de valstrik van wetticisme (en veroordeling) ten opzichte van waarheid en genade. “De wet is door Mozes gegeven, de genade en de waarheid zijn door Jezus Christus gekomen” (Joh.1:17). Dat is het vertrekpunt om mee te gaan in Jezus’ opdracht “Gij zult mijn getuigen zijn” (Handelingen 1:8). Maar, er is nog een belangrijk basisaspect in Evangelisatie. Naast een juist geloof, een volledig evangelie: de juiste timing….

WACHTEN!
Jezus had niet alleen bevolen ‘heen te gaan’ om Zijn getuigen te zijn. Maar ook: jullie moeten WACHTEN. Tot de komst van de Heilige Geest. Wat met Pinksteren gebeurd is. Met de uitstorting van de Heilige Geest over de gelovigen. Met wind en vuur. Dat vuur is nodig om echte ‘getuigen’ te kunnen zijn. Te overtuigen, maar ook om geloofwaardig te zijn in ons leven. Niet enkel van toepassing dus in ons spreken, of de verkondiging van het Evangelie als dusdanig, maar ook in ons ‘getuigenis’. Ons dagelijks leven. Als individu, maar ook als gemeente. De Heilige Geest is gekomen met Pinksteren. Om het tijdperk van ‘de Oogst’ in te luiden. Het redden van zielen, wereldwijd, door de verkondiging van het Evangelie. En om de discipelen kracht te geven, zoals Jezus beloofd had in Handelingen 1:8.

Maar er is meer. De Heilige Geest viel niet alleen met vurige tongen over de gelovigen. Handelingen 2:2 “En eensklaps kwam er uit de hemel een geluid als van een geweldige windvlaag en vulde het gehele huis, waar zij gezeten waren; en er vertoonden zich aan hen tongen als van vuur, die zich verdeelden en het zette zich op ieder van hen; en zij werden allen vervuld met de Heilige Geest…” De vurige tongen staan voor de kracht, het vuur dat Jezus beloofde. En de wind? Kijk naar Joh.3:7-8. Woorden van Jezus tot Nicodemus over hen die tot bekering zouden komen. “Verwondert u niet, dat Ik u gezegd heb: gijlieden moet wederom geboren worden. De WIND blaast waarheen hij wil, en gij hoort zijn geluid, MAAR GIJ WEET NIET, vanwaar hij komt of waar hij heengaat. Zo is iedereen die uit de Geest geboren is.” Het brengt ons bij een andere cruciale factor voor succesvolle evangelisatie: het bewegen van en met Gods Geest. Hij neemt de leiding! Het is niet een eenmalig feit bij de Pinksterdag. En dus niet via theologische studies of kerkdogma’s als een ‘geloofszekerheid’ mee te nemen. Integendeel. Het betekent: ‘Moving with God’, bewegen met God.

En dat vereist een flexibele opstelling in ons leven. En voorbereid zijn op verandering en nieuwe dingen. Het voorbeeld van de Rekabieten in het Oude Testament spreekt boekdelen.
In tegenstelling tot de andere stammen van Israël mochten zij geen huizen bouwen om in te wonen, en geen wijngaard, akker of bouwland bezitten, maar wonen in tenten (Jer. 35:8-10). Beschikbaar zijn voor God. Handen vrij te allen tijde. Om te kunnen ‘bewegen met Gods Geest’.

Het is niet alleen een essentieel onderdeel van christen zijn, maar ook essentieel voor effectieve ‘Evangelisatie’: waaien met de wind van Gods Geest. Kijk naar de lotgevallen van Paulus. En hoe hij zich liet gezeggen door de Heilige Geest (Handelingen 16:6-10). Wat ons brengt bij de leiding van de Heilige Geest. En dus tijd, timing en wijsheid. En het moeilijke onderwerp van ‘geduld’.

Eddy Haesaerts over: God is anders

COOL DOWN
Wijsheid en geduld. Spijtig genoeg leren de meeste gelovigen en kerken het alleen via ‘scha en schande’. Ik herinner mij hoe ik in Komatsu mensen probeerde te ‘intimideren’ (ik kan het eigenlijk niet anders noemen) met het Evangelie door dagelijks in mijn mooi pak met een kruisje op de revers naar het bedrijfsrestaurant te gaan ’s middags. Iets wat ik voor mijn bekering nooit deed. Dat meer mensen een grote bocht rond mij maakten had ik pas later door. Of de tijd van mijn Gospelradioprogramma’s.

Want de mensen zouden onder de indruk zijn. Van de moderne christelijke muziek. En van het feit dat ik als gelovige DJ zulke programma’s maakte. De mensen zouden zien dat christen zijn niet saai was. Niets van dit alles. Ik speelde zelfs als DJ een trouwfeest met alleen christelijke muziek. Met alleen boze blikken als gevolg. En een heel kort avondfeest. Ik produceerde zelfs mee aan christelijke dance-projecten. En zelfs probeerde ik via VTM het grote publiek te bereiken. Of de verdeling van christelijke muziek via Colruyt te organiseren. Projecten waarin ik geslaagd ben. En die niets, NIETS opbrachten voor Gods koninkrijk. Want: wrong timing. Ook niet wat back up betrof: wat als de mensen toch geïnteresseerd raakten? Wat kon ik hen als referentiekader bieden, als kerk? Niet onbelangrijk. Net daarom dat onze Gospelkerk Filadelfia zoveel aandacht besteedt en tijd neemt om te bouwen aan een degelijk kader voor hen die interesse hebben in ‘het geloof’. In de jaren ‘80 en ‘90 was ik overal bij betrokken: folderen. Of achter onze bejaarde voorganger stappen die door een megafoon in de straten van Vilvoorde schreeuwde: “niet door uw goede werken , maar door Jezus alleen”. Hij leek daarbij zo boos te zijn dat mensen op straat zich uit de voeten maakten. Ook tentcampagnes. Het werkte nog wel even. Maar wie zet er nu nog tenten? Buiten enkele totaal gedateerde circussen? Dan maar straatevangelisatie: samen met de Nederlandse evangelisten: “Kent u de Heer?”. Zonder enige context. Jezus is voor jou gestorven op het kruis. Hopeloos onverstaanbaar. Maar wel met vuur voor God. Zoals iemand ooit zei: “It’ s easier to cool down a fanatic than to warm up a corps”.

“Toch wel opmerkelijk: in het begin van onze bekering hebben velen vaak de beste resultaten. En tegelijkertijd doen we de grootste stommiteiten.”

Toch wel opmerkelijk: in het begin van onze bekering hebben velen vaak de beste resultaten. En tegelijkertijd doen we de grootste stommiteiten. Waarom? Omdat het vuur brandt, maar de wijsheid ontbreekt. Overmoed en ongeduld is het resultaat. En verkeerde timing. “It takes God a lot of time” (to do something big). Het is een uitspraak van Larnell Harrup, voormalig voorganger van de Amerikaanse kerk te Waterloo, Christian Center en een van mijn proffen aan de CBC-bijbelschool in Sint-Pieters-Leeuw (nu CTS genaamd). De uitspraak is me altijd bijgebleven. En met de jaren bevestigd geworden in mijn eigen leven. Ze heeft mij ook rust gebracht. In tegenstelling tot de “Haast je, want Jezus komt”-mentaliteit. Inderdaad, Jezus komt! Dat dacht men 2.000 jaar geleden ook al. Maar het is nog niet gebeurd. Trouwens, nergens zag ik Jezus lopen in de Bijbel. En voor Zijn 30e bewoog Hij niet. En ook toen gingen mensen verloren! Net zoals (ook) bij ons vandaag!

NOSTALGIE
Wie goed kijkt naar de recente ‘evangelische’ of beter misschien de ‘evangelisatie-geschiedenis’ van België van de laatste 50 jaren, stelt vast dat er na een periode van relatieve ‘vrucht’ voor het Evangelie een neerwaartse trend aan de gang is. Ondanks alle eenheidsbewegingen in de gemeente van Christus, mega(?)-christelijke concerten en conferenties. Wie durft de geestelijke droogte van de laatste decennia in Vlaanderen ontkennen? Zelfs Kris Vleugels, voorzitter van de Evangelische Alliantie Vlaanderen zei in 2007 op de 1 mei Bijbeldag te Antwerpen, dat we ons geen illusies moeten maken. Ondanks onze ‘eenheid’. Volgens hem is ‘de groei’ die wij meten in aantal kerken en gelovigen een illusie. Doordat we de talrijke allochtone kerken meetellen. In feite betreft het hier de inwijking van talrijke, vooral Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse gelovigen. Maar er is geen echte groei van het evangelisch geloof in Vlaanderen (er is meer ‘afval’ dan toename dus). Dit is toch wel anders dan in de jaren ‘70 en ‘80, waarin nogal wat Vlamingen tot geloof kwamen. Sindsdien is stilaan een teloorgang van heel wat evangelisatieorganisaties en –evenementen aan de gang. Denk maar aan de ‘Jesus People’-beweging, een soort evangelische hippie-beweging (die ondertussen ook al lang haar wilde haren kwijt is), de succesvolle en gezegende ONE WAY DAY’s (vanuit Nederland naar België). Of ‘Youth with a mission’ België met hun ‘Festival of Joy’ en evangelisatieteams. Net zoals ‘Jong en Vrij’. En waar is ‘Youth for Christ’ vandaag? Of de christelijke koffiebars? En de evangelisatie-radioprogramma’ s zoals Gospeltime (Pinkstergemeenten, nu VVP),
Rejoice (BEZ-familie).

Darrel Mansfield

Ook onze eigen radioprogramma’s GTS en KONTRAST verdwenen. Samen met onze christelijke muziekclub en de verdeling van Gospelmuziek in heel Vlaanderen. Niet alleen omdat resultaten uitbleven. Maar ook omdat de lokale radio’s verdwenen. En ook de tenten en de tentcampagnes. En ook het ‘folderen’, of de straatevangelisatie. Met of zonder gitaar. Verdwenen, op enkele eenzame uitzonderingen na. En de gospelconcerten met ikonen als Darrell Mansfield, Larry Norman en ‘2nd Chapter of Acts’. Of Elly en Rikkert. Pure nostalgie, maar voorbij! Ja, de tijden veranderen.

Nu is er Hillsong. Geestelijk entertainment en/of waarachtige lofprijs en aanbidding? Ja, het is een rage geworden. Maar evangelisatie? Wie echter goed ziet, onderkent ‘het gat in de markt’ om het in marketingtermen te zeggen: de enorme mogelijkheden voor het Evangelie. In en voor deze tijd. Een uniek tijdperk in de mensengeschiedenis.

DE EINDTIJD: EEN ZEGEN?
Na een lange tijd van impasse, lijkt ons een nieuwe tijd voor ‘het Evangelie’ aangebroken. Ook voor dit land. Neem de ongeziene natuurrampen zoals de Tsunami, de dramatische aardbeving in Haïti bijvoorbeeld, de hongersnood in Somalië en de rest van Afrika. De overstromingen in Pakistan. Of de uitbarstingen van de vulkanen in IJsland. De aardbeving met de kernramp in Fukushima, Japan. Of de dreigende economische en financiële crisissen. Zelfs in Europa én de V.S. Of gewoon de Belgische staat die wankelt. Mensen worden bang en beginnen zich vragen te stellen. En raken stilaan uit evenwicht. Jawel, ‘dankzij’ de tekenen van de eindtijd die zich steeds nadrukkelijker manifesteren en hun stempel op deze wereld drukken. En ons mogelijkheden bieden om mensen naar God en de Bijbel te verwijzen. Want de Bijbel heeft meer dan ooit de actualiteit ingehaald! Voeg daarbij de interesse voor het bovennatuurlijke en de occulte invloeden in onze maatschappij.

“Jawel, muziek heeft macht. En bepaalt steeds meer het denken van de mensen en de gang van de maatschappij”

Denk maar aan het drama Kim De Gelder. Gothic. Metal. Zwart, de kleur van de dood. Jawel, muziek heeft macht. En bepaalt steeds meer het denken van de mensen en de gang van de maatschappij. Ook al een teken van de eindtijd. Lees op onze website de bijdrage ‘Satan, alive and kicking in de 21e eeuw’ van specialist Tom Mualaba hieromtrent. Een ander geluid dan de typische wettische, oordelende en simplistische uitspraken van vele evangelische leiders en predikanten over ‘popmuziek’.

DE UITDAGING
Dankzij de moderne communicatiemiddelen is de wereld een dorp geworden. En heeft iedereen toegang tot een haast ongelimiteerde berg informatie. Zelfs de klassieke televisie en radio lijken hierin bijna achterhaald. Des te meer komen via internet ongekende mogelijkheden vrij. Voor contact, vriendschap, ontspanning. Maar ook voor kennis en informatie. De gedroomde manier om het Goede Nieuws over heel de wereld te verspreiden. Doorheen alle muren van weerstand! En de mensen inkijk te geven in onze kerken én onze levens zonder dat ze ook maar 1 voet moeten verzetten. Via websites, blogs, de sociale media zoals Facebook en Twitter is een nieuwe maatschappij een feit geworden.

Nu reeds. Op minder dan 20 jaar is de wereld veranderd door de opkomst van gsm’s, lap-tops en p.c.’s. Nooit hadden we zoveel mogelijkheden om de wereld te bereiken. Niet om internetkerken te bouwen, maar om de weg te banen naar Jezus, God en de kerk. In real time. En om mensen achter hun computerscherm of uit hun virtuele en koude wereld weg te halen om ze in Gods familie, de gemeente te brengen. Bij Jezus. Bij God! DAT IS DE UITDAGING.

TOT SLOT: IN EEN NOTEDOP
Onjuist geloof, een onvolledig evangelie en een foute timing. Dat zijn, in een notedop, de
grote boosdoeners die we vandaag ontmaskerd hebben en die effectieve evangelisatie saboteren en krachteloos maken. Maar die ook een dieper liggend drama aan het licht brengen: dat van het soort christelijk ‘geloof’ dat wij belijden en beleven. “Het christelijk geloof vandaag: onbegrijpelijk, ontoegankelijk, onmachtig.” Lees onze ‘open brief aan Vlaamse christenen’ op onze website hierover (nog eens). Wat wij nodig hebben is niet een kerk of gemeente die alleen ‘het kruis’ predikt, zonder context en los van deze wereld waarin ‘de god dezer eeuw’ de lakens uitdeelt. Maar een kerk die een juist én volledig evangelie predikt. En beleeft. Dat van ‘het Koninkrijk van God’. Een gemeente die radicaal anders is, maar zich totaal identificeert met de wereld, zonder er één mee te worden. Vaak onder het mom van (valse) verdraagzaamheid en ‘liefde’.

Wat God nodig heeft is (voor zichzelf) radicale, maar geen wettische christenen die zich niet laten gijzelen via de drogredenering van ‘respect’. Waarbij andersgelovigen onze agenda gaan bepalen. Een kerk met antwoorden op de uitdagingen van deze tijd. Niet een kerk van slogans en oordeel over deze wereld. Maar met de durf om open en genadig de zondaars en onwetenden van deze wereld tegemoet te treden. Een kerk die de kracht heeft Jezus’ opstanding te verkondigen en te demonstreren. Niet in het minst door de liefde en de blijdschap die er heerst in eigen middens. Door de Heilige Geest. Niet door wetten en dode tradities. Een kerk die gezien en geproefd kan worden door de hele wereld. Ook via websites en sociale media. En daarom hebben we meer dan ooit goddelijke wijsheid nodig. Om niet opnieuw dezelfde fouten te maken. En er te vlug en onbezonnen in te vliegen. Want de mogelijkheden zijn enorm. Maar zijn wij er klaar voor? En wat zou God er van denken?

Eddy Haesaerts