Column 'Let's Talk !' - April 2010:
Waar zijn onze leiders? Niemand weet het nog!
 
Deze titel (uit Het Laatste Nieuws van 19/04/2010) is veelzeggend over het klimaat (!) dat de laatste maanden over onze wereld heerst. Het is opvallend hoe onze leiders stilletjes en voorzichtig(er) geworden zijn de laatste tijd. Met reden, want niemand lijkt het nog te weten, alhoewel…
 

De wereld is om zeep
Dit liedje van Urbanus uit 1974 heb ik sinds decennia meegesleurd als een soort slogan voor wat ik sinds jaren zie gebeuren in deze wereld, in een alsmaar sneller tempo. In de vorige aflevering van "Let’s Talk !" schetste ik hoe erg de wereld er wel aan toe is.

Denk maar aan de reusachtige klimaat- en energieproblemen, de terreur van de angst sinds 9/11, het toenemend geweld, de ongeziene natuurrampen als de Tsunami in 2005 en de nog verwoestender aardbeving in Haïti dit jaar. En o ja, ook nog de wereldwijde financieel-economische crisis, waar we schijnbaar ook al mee leren leven hebben.

Maar alle gekheid op een stokje, mijn woorden stonden nog maar één dag op papier of ze waren al gedateerd.

Op vrijdag 2 april verscheen in Het Laatste Nieuws op de voorpagina de foto van Angelina Elander, Zweedse "kunstenares" en aanbidster van Kim De Gelder.

De foto deed me eigenlijk veel "plezier" omdat hij zo onomstootbaar aantoont hoe demonen er uit zien als zij via mensen recht naar ons kijken…

Bovendien bevestigde het artikel op pagina 4 van de krant hieromtrent zo "mooi" de tactieken, redeneringen, én relaties tussen bezetenen en demonen onderling, maar ook de schrijnende onwetendheid van gerechtspsychiater Lieve Dams, en heel ons leger specialisten allerhande. Zielig, maar ook dramatisch en tekenend voor wat we de laatste tijd meemaken in dit land en in deze wereld.


De Eyjafjallajökull

Als klap op de vuurpijl voor april (ik zal maar niet te hard roepen zeker…) is er nu uiteraard, heel spectaculair en vooral onverwacht, de uitbarsting van de vulkaan in IJsland.

Dit hadden we echt nog niet gehad, zeker bij ons niet...

En specialisten beweren dat dit nog maar een voorsmaakje is van een verwachte uitbarsting van grote broer, de Katla.

In elk geval, de verwarring en ophef is er niet minder om: "Grootste financiële ramp in luchtvaartgeschiedenis" titelt De Morgen. En verder las ik elders: "Al 63.000 vluchten geannuleerd", "26 landen getroffen", "20.000 Belgen niet naar school of werk", "Erger dan 9/11", "100.000 Belgen vast in het buitenland".

Misschien denk je dat ik sensatie zoek, beste lezer. Maar daar gaat het niet om. Ik bekijk gewoon het leven zoals het is, in ons dorp, in de wereld, vanuit een heel realistische hoek. Alhoewel ik niet kan ontkennen dat één en ander mij toch doet glimlachen. Omdat zij Urbanus wel een beetje gelijk geven. En niet alleen hem…

Bovendien valt het mij op hoe de loop van de wereld waarin wij leven, ons wel heel dicht op de hielen zit en ons dagelijks leven wel heel erg begint te beïnvloeden. Bovendien toont het ook nog een ander schrijnend verschijnsel aan. Want niemand schijnt "het" nog te weten! (headline van Het Laatste Nieuws van maandag 19 april 2010).


Waar zijn onze leiders?
Wel, in Polen zijn ze er niet meer. Een tragisch vliegtuigongeval besliste hierover in april. Maar er is meer. Ik weet niet of je het opmerkt, maar het is verbazend stil rond grote nationale en internationale leiders... Het viel mij al op dat velen met een kater naar huis gegaan zijn van de klimaatflop in Kopenhagen eind vorig jaar. Sommigen gingen zelfs stilletjes weg via een zij-uitgang (niet waar Mr Obama?). Een beetje meer bescheidenheid siert in deze tijd ook de groten der aarde wel, die, net zoals onze politici en bedrijfsleiders zo graag in de "ik"-vorm communiceren. Misschien verandert ook dat wel binnenkort.

Kijk trouwens maar eens naar de onmacht van onze premier, die door de Brussel-Halle-Vilvoorde-soap met Jean-Luc Dehaene in de rol van master of ceremony nog bleker uit de verf komt dan ooit.

Of naar de top van de NMBS die hopeloos op zoek is naar maar liefst 140 miljoen om te overleven! Of staan we morgen met z’n allen ook tevergeefs op het perron op een trein te wachten?

Sarcastisch? Wel, ook niemand had ooit gedacht dat er dagen lang geen
vliegtuig op Zaventem zou kunnen landen of opstijgen en je zelfs niet meer op je werk of op school zou geraken.

Deftig rijden op een autosnelweg zonder plat te rijden of je vering er door te halen is ook al niet meer voor de hand liggend. Ik rijd elk jaar zowat 40.000 km over de Vlaamse wegen, maar het lijkt bij momenten of ik ergens in Oost-Europa zit. Ook daar hoor je weinig meer over van onze politici dan "het is nog te vroeg in het seizoen om hieraan iets te doen". Allez vooruit, het voorrecht van de twijfel dan maar...


Slapende honden

Voor de echte optimisten onder ons die zich verblijdden over het "succes" van de recente internationale nucleaire top in Washington toch nog even een kanttekening...

Veel meer dan een one man show van president Obama, ter afleiding van de binnenlandse problemen van de V.S. en het herstel van zijn internationaal imago na zijn afgang op de klimaatconferentie te Kopenhagen, heeft deze vertoning niet echt veel concreets opgeleverd.

Integendeel, het heeft ons nog maar eens bepaald bij de grote bom waarop wij allemaal leven, waarin slecht één gek het in zijn hoofd moet halen... Echt veiliger heeft deze conferentie de wereld niet gemaakt. Integendeel, het heeft slapende (en vooral gevaarlijke) honden wakker gemaakt, zoals de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad die zich reeds langer vast voorgenomen heeft om Israël ooit gewoon van de kaart te blazen. Als reactie heeft hij prompt een "tegenconferentie" georganiseerd.

Obama zelf vertelt heel de wereld in zijn toespraak doodgewoon hoe gevaarlijk de situatie wel is in deze tijd van internationaal terrorisme en "rondvliegend" nucleair materiaal dat vooral door het uiteenvallen van het Oostblok en de Sovjet-Unie beschikbaar gekomen is voor wie de juiste weg weet en bereid is genoeg te betalen.


En waar is de kerk?
De kerk en het geloof zijn vaak "een anker der ziel" geweest voor velen in moeilijke tijden. Niet alleen voor gelovigen, maar ook voor "bijgelovigen", en zelfs voor ongelovigen. Naast geestelijke hulp en richting, gaf de kerk niet alleen duidelijke morele richtlijnen, maar ook op het gebied van materiële bijstand was de kerk niet onverdienstelijk, ondanks alles.

Maar ook daar zien we echter vooral verval, verwarring en gebrek aan geloofwaardig leiderschap. Het hele gekibbel van de Roomse leiders over pedofilie, homoseksualiteit en celibaat zijn tekenend. Maar ook in vele andere kerken is armoede vaak troef. Ook daar is het huilen met de pet op en (vaak tevergeefs) zoeken naar visionair, betrouwbaar en integer leiderschap.

Dat is wat deze wereld nodig heeft vandaag: integere en betrouwbare leiding en houvast. In alle omstandigheden.
En die is er voor iedereen die gelooft. Ook vandaag nog!


De échte leider
Even voor ik tot geloof kwam in 1982, vertelde één van mijn collega’s mij in onze stamkroeg tussen pot en pint ronduit dat ik wel een toffe gast was, maar dat ik draaide als de wind volgens de omstandigheden en de mensen die op mijn weg kwamen. "Je hebt geen eigen persoonlijkheid", aldus mijn vriend Jean-Pierre, zelf van adellijke afkomst en allerminst lijdend aan een minderwaardigheidscomplex. Ik heb dit nooit vergeten...

Net dat heeft het geloof in Jezus Christus en de ongetrukeerde Handleiding van God, de Bijbel, mij in de eerste plaats gebracht: houvast, zekerheid en standvastigheid doorheen alle stormen in en rondom mij. Daar zit de derde Pijler van Gods handelen met de mens voor alles tussen: de Heilige Geest, de voelbare aanwezigheid van God voor iedereen die het aandurft de vorige twee getuigen van God te vertrouwen.

Geen emotionele bevlieging, geen hallucinatie of geen zen, maar de bovennatuurlijke aanwezigheid van God in het leven van de gelovige, elke dag. Onbetaalbaar en onvervangbaar, én reëel. Interessant voor de durvers onder ons.
Het maakt je onwankelbaar op je weg in deze chaotische wereld, die uitkijkt naar de echte, uiteindelijke leider van deze aarde, Jezus Christus, de Vredevorst die spoedig terugkomt naar deze aarde om een einde te maken aan alle ellende op deze planeet. Want dat is waar de 3 getuigen van God op deze aarde naar toe leiden. Maar daar hebben we het een volgende keer over.

Ik geniet ondertussen van de zekerheid, de rust, de vrede en de leiding die God geeft, nu al meer dan 28 jaar!
Ik wens je van harte hetzelfde.


Eddy Haesaerts
predikant Gospelkerk Filadelfia


Lees ook:
- Biografie van Eddy Haesaerts
- De basis in 5 punten
- De basis in detail
- Iets voor mij?
- Langskomen?
- Veel gestelde vragen
- Onze kerk

 
 
     
 
 
Onze kerk   Geloven vandaag?   Filadelfia Gospelkoor   Sociaal engagement   Opinie & Studie   Veel gestelde vragen   Contact
het fundament
geloofsbelijdenis
visie
geschiedenis
onze naam
team
  de basis in 5 punten
de basis in detail
iets voor mij?
langskomen?
  visie
biografie
discografie
bezetting
one of us
my name is michael
contact
  2de hands kleding
hulp in België
hulp in het buitenland
  predikingen
bijbelstudies
column
evangelisatie
opiniestukken
nieuwsbrief
  praktisch
over onze kerk
over wat we geloven
geloofsvragen
  contactinfo
route
persberichten
persmateriaal