|
NOOIT!
Toen ik Sam nu bijna twintig jaar geleden leerde kennen, zag ik dat hij geregeld “een rapke placeerde” op een podium. Als ik iemand zag zingen ofzo op een podium, kreeg ik het soms al benauwd in zijn of haar plaats. Ik zou ter plekke sterven van de zenuwen van het feit dat iedereen naar mij zou kijken. Ik heb toen letterlijk tegen Sam gezegd: Doe uw ding op een podium, maar vraag mij NOOIT om daar bij te komen staan.
ZENUWEN En zie nu, ik heb mijn eerste gospelkerst achter de rug, op een podium! Maar ik besef wel dat ik daar nooit had gestaan zonder God! Voor het optreden was ik redelijk zenuwachtig, kon niet eten. Ik dacht dat ik er, omdat het mijn eerste keer was, geen plezier ging aan beleven. Ik was ook heel bang om iets fouts te doen. En dan was het zover…
HET VERSCHIL
Bij het eerste liedje al voelde ik hoe Gods rust en vrede op mij kwam. En de zenuwen, die nam Hij weg. Met die rust kwam ook de blijdschap om daar te mogen staan. Ik heb geen moment gedacht aan die volle zaal! Ik voelde ook heel hard Gods aanwezigheid op het podium. En ik heb, samen met het hele koor, genoten....
EXTRA LEUK Mijn collega’s, die waren komen kijken. Na het optreden stonden we samen in de cafetaria. “Jullie zijn precies een familie, hé?” Hoe jullie met elkaar omgaan, zo vriendelijk en lief voor elkaar. Ik was heel fier dat ik haar kon uitleggen dat we in God één familie zijn en dat dit mijn broers en zussen zijn. Als enig kind die al haar hele leven een broer of zus mist, is dit extra leuk om te zeggen: dat ik broers én zussen heb! Yes!
|